In het najaar van 2011 staan er van “Dylan in het Fries” theaterconcerten in de planning. Meer info omtrent deze eventuele Theater Voorstellingen zullen bekend gemaakt worden op deze site.
“Dylan in het Fries” theaterconcerten
Nederlands
Als je een eerbetoon aan een artiest doet, is een diepgewortelde bewondering voor hem of haar natuurlijk een eerste vereiste. Je CD/platenverzameling moet minimaal alle verschenen werken bevatten en bovendien aangevuld zijn met diverse onvolprezen bootlegs. Graag zou ik hier dus zeggen dat dit allemaal op mij versus Bob Dylan van toepassing is. Niets is echter minder waar. Dylan associeerde ik vooral met de jaren zestig, een tijdperk waarin ik simpelweg te jong was om te beseffen waar iedereen, inclusief Bob, zich nou zo druk over maakte. Daar waar schrijver/columnist Martin Bril hem roemde om zijn onnavolgbare zangtalent, vond ik hem vooral een zanger met een merendeels zeurderig en neusig stemgeluid. Kortom, Dylan ging aan mij voorbij.
Dus waarom dan toch meewerken aan dit eerbetoon? Nieuwsgierigheid.
Fries
As je in earbetoan oan in artyst útbringe, dan moat je fansels in djippe bewûndering foar him of har ha. Dat is wol it minste dat je ha moatte.
De CD / platensamling moat minimaal alle útkommen wurken befetsje en boppedat oanfolle wêze mei ferskate heech oanprize bootlegs.
Graach soe ik hjir dus sizze wolle, dat dit allegear op my slacht yn gearhing mei Bob Dylan. Dit is lykwols hielendal net it gefal!
Dylan ferbûn ik foaral mei de jierren sechtich, in tiidrek wêryn ik gewoanwei te jong wie om yn de gaten te hawwen wer ’t elkenien, ek Bob sels, him no sa drok oer makke. Skriuwer/kollumnist Martin Bril joech doedestiids heech op oer syn net nei te kommen sjongtalint. Ik fûn him foaral in sjonger mei in behoarlik seurderich en nasaal stimgelûd. Om koart te gean, Dylan gie oan my foarby.
Mar hoe sa dan wol meiwurkje oan dit earbetoan? Nijsgjirrigens.